Martin Hinteregger

Martin Hinteregger

Martin Hinteregger (d. 7 Eylül 1992), defans pozisyonunda oynayan Avusturyalı futbolcudur. Eintracht Frankfurt takımında oynamaktadır. Futbol kariyerine 1999 yılında SGA Sirnitz takımının altyapısında ile başlamıştır.

Kulüp kariyeri

31 Ağustos 2016'da FC Augsburg takımı ile 2 yıllık sözleşme imzalamıştır.

Uluslararası kariyeri

Hinteregger, Avusturya'nın çeşitli genç millî takımlarında oynadıktan sonra 19 Kasım 2013'te oynanan ve Avusturya'nın ABD'yi 1-0 mağlup ettiği dostluk maçında ilk kez A millî takımının formasını giymiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

  • Mackolik.com'da Martin Hinteregger
  • Transfermarkt.com.tr'de Martin Hinteregger

Hidemasa Morita

Hidemasa Morita

Hidemasa Morita (守田 英正,Morita Hidemasa, d. 10 Mayıs 1995), Japon millî futbolcudur.

İstatistikleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

  • J.League verileri web sitesinde J.League futbolcu istatistikleri (Japonca)

Örümcek-Adam

Örümcek-Adam

Örümcek Adam, Marvel Comics adına Stan Lee ve Steve Ditko tarafından yaratılmış bir çizgi karakterdir. Türkçeye Örümcek Adam olarak çevrilmiştir. Orijinal ismi Spider-Man olan kurgusal kahraman beyaz perdeye uyarlanmış ve çok başarılı olmuştur.

Peter Benjamin Parker'ın gizli kimliği olan Örümcek Adam, Marvel Comics'e bağlı Stan Lee ve Steve Ditko tarafından yaratılmış kurgusal bir kahramandır. İlk defa Marvel Comics'in "Amazing Fantasy" isimli çizgi romanının 15. sayısında 1962 yazında ortaya çıkmıştır. O günden bu yana, dünyanın en popüler süper kahramanları arasındadır.

Örümcek Adam, kendi duygusal ve kişisel problemlerini süper güçleriyle çözemeyen, süper güçlerinin çoğu zaman ilişkilerini olumsuz yönde etkilediği bir kahramandır. Kariyerinin ilk yıllarında "Daily Bugle" gazetesine Örümcek Adam fotoğrafları satarak yaşamını sürdürmüş ve adını yaygınlaştırmıştır. Birçok probleminin olmasına karşın, suçla mücadeleye büyük ehemmiyet gösterir. Örümcek Adam'ın amcası Ben Parker'dan aldığı ilkesi "Büyük güç büyük sorumluluk getirir" sözüdür. Bu söz, tüm çizgi romanın temel konusunu özetler. Örümcek Adam karakterinin insani boyutları ve yaşadığı iç çatışmalar çizgi romanının popülerliğini artırmıştır.

Örümcek Adam, günümüzde Superman ve Batman (Yarasa adam) ile birlikte en tanınan çizgi kahramanlar arasındadır. Yıllar boyunca, Örümcek Adam karakteri çizgi roman ve dizilerde, çizgi filmlerde ve 70'li yıllarda Tv filmi olarak, son yıllarda ise büyük bütçeli üç başarılı Hollywood filminde kullanılmıştır. TV filmlerinde Örümcek Adam'ı Nicholas Hammond, Hollywood'da ise Tobey Maguire canlandırmıştır. Şu sıralar eski Hollywood serisinden bambaşka bir Örümcek Adam çekilmektedir; bu yeni seride kahramanımızı ilkin Andrew Garfield canlandırmış, sonrasında rol Tom Holland'a devredilmiştir.

Yapılışı

1960'lı yıllarda süper kahraman çizgi romanlarının çok satması sebebiyle yeni bir kahraman yaratmak isteyen Marvel Comics editörü Stan Lee, okuyucuların genelde gençler olmasından da faydalanmak için yaşı küçük bir süper kahraman yaratmak ister. Steve Ditko ve kısmen Jack Kirby'nin de katkılarıyla, eski fakat kullanılmayan karakterlerden esinlenerek Örümcek Adam isminde karar kılarlar. Aslında ilk başlarda Stan Lee Şöyle düşünmektedir "güçlü bir karakterim var (Hulk), güzel bir takımım var (fantastik dörtlü) " ancak artık hepsini birleştirmenin zamanı gelmiştir yani güçlü müthiş reflekslere sahip ve neredeyse uçabilen bir karakter olabilen ÖRÜMCEK ADAM! Bu fikri ilk başta Marvel'ın başkanı beğenmez "İnsanlar örümcekten nefret eder!" diye düşünür. Zaten Daily Bugle'daki J.Jonah Jameson karakterinde ondan alıntı yapılmıştır. Örümcek-Adam sıradan bir derginin son sayfalarında çok popüler olur bunun üzerine 2 yıl sonra Marvel Örümcek-Adam'ın patentini satın alır.

Şu anda Marvel'da Örümcek Adam'ın 1000'den fazla çizgi romanı vardır.

İlk çıkış tarihi

Amazing Fantasy - 15. sayı (ilk görünmesi 1962'de)

Örümcek adam filmleri

İlk olarak 2002 yılında çıkarılan Tobey Maguire'ın Peter Parker/Örümcek Adam karakterlerini canlandırdığı, Sam Raimi'nin yönettiği "Örümcek Adam" filmi, Örümcek Adam'ın ilk başarılı sinema filmidir.

Serinin devamı 2004 yılında "Örümcek Adam 2" filmi ile oldu. Yine Tobey Maguire, Peter Parker/Örümcek Adam karakterlerini canlandırdı. Çoğu sinema sever Örümcek Adam'ın en iyi sinema filminin "Örümcek Adam 2" olduğunu söyler.

Seri 2007 yılında "Örümcek Adam 3" filmi ile sonlandı. Böylelikle Marvel Comics sinema dünyasının en iyi serilerinden birini piyasaya sürdü.

Bu serinin ardından 2012 yılında çıkan "İnanılmaz Örümcek Adam" filmi ile Marvel Comics yeni bir Örümcek Adam serisi başlattı. Andrew Garfield'ın başrolünde yeraldığı filmde yepyeni bir Örümcek Adam görüldü.

1. filmin ardından 2014 yılında çıkan "İnanılmaz Örümcek Adam 2" filmi ilk serinin yerini tutmadığı için bu film serisi de sonlandı.

Bu serilerin ardından yepyeni bir Örümcek Adam serisi başladı. Şuana kadar "Örümcek Adam: Eve Dönüş", "Örümcek Adam: Evden Uzakta" ve "Örümcek Adam: Eve Dönüş Yok" filmleri ile yeniden iyi bir serinin çıkartılmasını planlayan Marvel Comics'in, Tom Holland'la Eve Dönüş Yok 1.350 milyar dolar hasılat elde etmiştir

Düşmanları

Tam liste: Örümcek Adam karakterleri

  • Green Goblin (Norman Osborn)
  • Scorpion (Max Gargan) (AKREP)
  • Doktor Octopus (Dr. Otto Octavius) (Doc Ock/Doctor Octopus)
  • Carnage (Cletus Kassady)
  • Hoggoblin (Gulyabani)
  • Kum Adam (William Baker (Sandman) (takma adı Flint Marko)
  • Mysterio (Quentin Back)
  • Rhino (Alexander'O Hirn)
  • Şokçu (Shocker)
  • Dormammu
  • Baron Mordo
  • Kingpin (Wilson Fisk)
  • Venom (Eddie Brock)
  • Vulture (Adrian Toomes)
  • Lizard (Dr. Connors)
  • Avcı Kraven (Sergei Kravinoff)
  • Electro
  • Morbius

Kaynakça

İçimizdeki Ateş

İçimizdeki Ateş

İçimizdeki Ateş, Fabrika Yapım imzalı, ilk bölümü 23 Haziran 2022 tarihinde yayınlanan, yönetmenliğini Murat Onbul'un üstlendiği, senaryosunu Nimet Erdem, Birol Elginöz ve Özlem Elginöz’ün kaleme aldığı Türk televizyon dizisi. Dizinin başrollerinde Burak Sevinç, Ceren Benderlioğlu, İpek Filiz Yazıcı, Atakan Hoşgören ve Gizem Arıkan yer almaktadır.

Oyuncu kadrosu ve karakterler

Genel bakış

Bölümler

1. sezon (2022-)

Kaynakça

Dış bağlantılar

  • atv'nin resmî sitesinde İçimizdeki Ateş
  • IMDb'de İçimizdeki Ateş
  • Twitter'da İçimizdeki Ateş
  • Instagram'da İçimizdeki Ateş
  • Facebook'ta İçimizdeki Ateş

Dean Devlin

Dean Devlin (d. 27 Ağustos 1962), Amerikalı senaryo yazarı, yapımcı, televizyon yönetmeni ve eski sinema oyuncusu. Yapım şirketi Electric Entertainment'in kurucusudur.

Kariyeri

Oyunculuk

Oyunculuk hayatına 1980'lerde televizyon programlarına katılarak başladı. The Wild Life, Real Genius ve Martians Go Home gibi bilinen filmlerde rol aldı. Genç bir görünümü olmasından dolayı sıklıkla, 20'li yaşlardaki karakterleri canlandırdı.

Film

Devlin, daha sonra yavaş yavaş alanını senaristliğe kaydırdı. İlk olarak Universal Soldier'ın senaryosunu yazdı ve tanınmaya başladı. Moon 44 filminden sonra Roland Emmerich ile senaryo, yönetmenlik ve yapımcılık konusunda ortak oldukları birçok çalışmada bulundu. Yapımcılığını ile senaristliğini üstlendiği Stargate filmi ilk birlikteki çalışmaları oldu ve kendisi tarafından yönetilen bir web sitesi açtı. Diğerleri ise yapımcılığını yaptığı Independence Day ve Godzilla filmleridir. Devlin ayrıca Cellular, Who Killed the Electric Car?, ve Flyboys filmlerinin de yapımcılığı yaptı.

Televizyon

Devlin, televizyon sektöründe ise The Triangle adlı yapımcılığnı yaptığı mini dizi ve The Librarian franchise ile ilk beş bölümünün yönetmenliğini yaptığı Leverage ile bilinmektedir.

Aile hayatı

New York doğumludur. Babası bir Yahudi olan Don Devlin ve annesi Filipinli sinema oyuncusu Pilar Seurat'tır. Sinema oyuncusu Lisa Brenner ile evlidir.

Kaynakça

Ndombele

Ndombele

Tanguy Ndombele Alvaro, Premier League kulübü Tottenham Hotspur ve Fransa millî takımında orta saha pozisyonunda oynayan Fransız futbolcudur.

assassin's creed: lineage

Assassin's Creed: Lineage, Assassin's Creed II video oyununa dayanan üç kısa filmden oluşan bir film serisidir. Filmler Ubisoft tarafından yapılmış ve ilk bölümü YouTube'da 26 Ekim 2009 tarihinde yayınlanmıştır. Filmler temel alındığı oyun için tanıtım amacının yanında Ubisoft için film endüstrisinde ilk adımları atma girişimidir.

Filmler Kanadalı yönetmen Yves Simoneau tarafından yönetilmiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

  • Resmî site
  • IMDb'de Assassin's Creed: Lineage
  • YouTube'da video

suriye'nin ilçeleri

Suriye'nin 14 ili, Şam şehri de dahil olmak üzere 65 ilçeye ayrılmıştır. İlçeler ayrıca 281 bucağa ayrılmıştır. Her ilçe, ilçe başkentiyle aynı adı taşır.

İlçeler ve bucaklar, içişleri bakanının onayına tabi olarak vali tarafından atanan görevliler tarafından yönetilir. Bu yetkililer, çeşitli yerel ihtiyaçlara katılmak için seçilmiş bölge konseyleriyle birlikte çalışır ve merkezi hükümet otoritesi ilemuhtarlar, klan liderleri ve ihtiyar heyetleri gibi geleneksel yerel liderler arasında aracı olarak hizmet eder.

İlçe listesi

65 ilçe, illere göre aşağıda listelenmiştir (başkent ilçeleri kalın metinle gösterilmiştir). Şam şehri bir valilik, bir ilçe ve bir bucak olarak işlev görmektedir. Kuneytire ilinin bazı bölümleri 1967'den beri İsrail işgali altında (bkz. Golan Tepeleri).

Orta Suriye

Hama İli

  • Hama İlçesi (4 bucak)
  • Masyaf İlçesi (3 bucak)
  • Muhardeh İlçesi (5 bucak)
  • Selimiye İlçesi (5 bucak)
  • Sukaylabiye İlçesi (5 bucak)

Humus İli

  • Humus İlçesi (10 bucak)
  • El-Mükerrem İlçesi (2 bucak)
  • El-Kuseyr İlçesi (2 bucak)
  • Restan İlçesi (2 bucak)
  • Tadmur İlçesi (2 bucak)
  • Taldu İlçesi (3 bucak)*
  • Talkalah İlçesi (4 bucak)

* - daha önce Humus İlçesi'ne ait olan, 2010'da yeni oluşturulan bir ilçe

Lazkiye İli

  • Lazkiye İlçesi (7 bucak)
  • Haffe İlçesi (5 bucak)
  • Cebele İlçesi (6 bucak)
  • Kerdaha İlçesi (4 bucak)

Tartus İli

  • Tartus İlçesi (7 bucak)
  • Baniyas İlçesi (7 bucak)
  • Duraykış İlçesi (4 bucak)
  • Şafita İlçesi (6 bucak)
  • Şeyh Badır İlçesi (3 bucak)

Kuzey Doğu Suriye

Halep İli

  • Cebelisemaan İlçesi (7 bucak)*
  • Afrin İlçesi (7 bucak)
  • Atarib İlçesi (3 bucak)**
  • Ayn el-Arab İlçesi (4 bucak)
  • Azez İlçesi (6 bucak)
  • El-Bab İlçesi (4 bucak)
  • Dayr Hafir İlçesi (3 bucak)**
  • Cerablus İlçesi (2 bucak)
  • Münbiç İlçesi (5 bucak)
  • Sefire İlçesi (5 bucak)

* - Halep Şehri dahildir** - 2008'de yeni oluşturulan bir ilçe, eskiden Cebelisemaan İlçesi'ne aitti*** - 2009'da yeni oluşturulan bir ilçe, eskiden El-Bab İlçesi'ne aitti

Deyrizor İli


  • Deyrizor İlçesi (7 bucak)
  • Ebu Kemal İlçesi (4 bucak)
  • Mayadin İlçesi (3 bucak)

Haseke İli

  • Haseke İlçesi (7 bucak)
  • El-Malikiye İlçesi (3 bucak)
  • Kamışlı İlçesi (4 bucak)
  • Rasulayn İlçesi (2 bucak)

İdlib İli

  • İdlib İlçesi (7 bucak)
  • Eriha İlçesi (3 bucak)
  • Harim İlçesi (6 bucak)
  • Cisr eş-Şuğur İlçesi (4 bucak)
  • Ma'arretü'n-Nu'man İlçesi (6 bucak)

Rakka İli

  • Rakka İlçesi (4 bucak)
  • Tel Abyad İlçesi (3 bucak)
  • Et-Tavrah İlçesi (3 bucak)

Güney Batı Suriye

Şam İli

  • Şam

Dera İli


  • Dera İlçesi (8 bucak)
  • İzra İlçesi (6 bucak)
  • Es-Senemeyn İlçesi (3 bucak)

Kuneytire İli

  • Kuneytire İlçesi (4 bucak)
  • Fik İlçesi (2 bucak)

Rif Şam İli

  • Merkez Rif Şam İlçesi (6 bucak)
  • Deraya İlçesi (3 bucak)
  • Duma İlçesi (7 bucak)
  • En-Nabk İlçesi (3 bucak)
  • Katana İlçesi (3 bucak)
  • Kudsaya İlçesi (3 bucak)*
  • El-Küteyfe İlçesi (4 bucak)
  • El-Tal İlçesi (3 bucak)
  • Yabrut İlçesi (2 bucak)
  • Zabadani İlçesi (3 bucak)

* - 2009'da oluşturuldu, eskiden Merkez Rif Şam İlçesi'ne ve Zabadani İlçesi'nin bazı bölümlerine ait olan bir ilçeydi

Süveyde İli

  • Süveyde İlçesi (3 bucak)
  • Salkhad İlçesi (5 bucak)
  • Şehba İlçesi (4 bucak)

Ayrıca bakınız

  • Suriye'deki şehirler listesi
  • Suriye'deki kasaba ve köylerin listesi
  • Suriye İç Savaşı sırasında şehirler ve kasabalar

Kaynakça

Dış bağlantılar

  • Central Bureau of Statistics of Syria

Hanefi Avcı

Hanefi Avcı

Hanefi Avcı (d. 15 Şubat 1956; Karabıyıklı, Pazarcık, Kahramanmaraş) Türk bürokrat ve polis amiri. Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Dairesi Eski Başkan Yardımcısı.

Eğitimi

1956 yılında Kahramanmaraş'ın Pazarcık ilçesinin Karabıyıklı köyünde dünyaya gelen Hanefi Avcı, öğrenim yaşamına doğduğu köydeki Karabıyıklı İlkokulu'nda başladı. Ortaokulu Gaziantep'teki Karşıyaka Ortaokulu'nda, liseyi ise Ankara'daki Polis Koleji'nde bitirdi. Ardından Polis Enstitüsü'nde okudu ve lisans öğrenimi için girdiği Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1980 yılında mezun oldu.

Kariyeri

Hanefi Avcı daha sonra İçişleri Bakanlığı'na girdi ve bu dönemde sırasıyla Mersin merkez ve Gülnar ilçelerinde görev yaptı. Daha sonra Diyarbakır ve İstanbul illerinde şube müdürlüklerinde çalıştı.

1996 yılında Emniyet Genel Müdürlüğü istihbarat dairesinin başkan yardımcısı oldu. Bu görevi sürdürürken 4 Şubat 1997'de Susurluk skandalı'nı araştıran TBMM komisyonuna ifade verdi. İfadesinde terörle mücadele adı altında devlet içinde çete kurulduğunu ileri sürdü ve Mehmet Ağar, Korkut Eken, Veli Küçük gibi isimler hakkında suçlamalarda bulundu.

28 Şubat süreci'nde bu görevdeyken köstebek olayı olarak da bilinen deniz kuvvetlerindeki Batı Çalışma Grubu belgelerinin Emniyet İstihbarat Dairesi'ne sızdırılması olayı meydana geldi. Avcı, olay patlak verdikten sonra darbe hazırlığı varsa, bunu izlemenin polisin görevi olduğunu savundu. Bu olay nedeniyle tutuklanan daire başkanı Bülent Orakoğlu açığa alındı, Avcı ise istihbarat dairesindeki görevinden alındı ve ana komuta kontrol merkezi kadrosuna atandı. Daha sonra açılan "köstebek davası"nda bütün sanıklar beraat etti.

Katıldığı bir televizyon programında Millî İstihbarat Teşkilatı hakkında yaptığı açıklamalar nedeniyle "devletin gizli kalması gereken sırlarını ifşâ etmek" ile suçlandı ve 10 Şubat 1998'de açığa alındı. Daha sonra Ankara 1 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin nöbetçi hakimi Tanju Güvendiren'in kararıyla 20 Şubat 1998'de tutuklanarak Beypazarı Cezaevi'ne kondu. 2 Mart 1998'de tutuksuz yargılanmak üzere tahliye edilen Avcı, hakkında açılan davadan da beraat etti.

Beraat ettikten sonra idare mahkemesi kararıyla görevine geri döndü. 2003'e kadar geri hizmetlerde çalıştı. 2003 yılında Emniyet Genel Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı'na getirildi. Avcı; 2005 yılında geçici olarak, 2006 yılında ise asaleten Edirne İl Emniyet Müdürü oldu. 2006 yılında TASAM'ın "stratejik vizyon sahibi bürokrat ödülü"nü kazandı.

Hanefi Avcı, Edirne İl Emniyet Müdürlüğü yaptığı sırada, 18 Haziran 2009 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan ortak kararname ile Eskişehir İl Emniyet Müdürlüğü'ne atandı.

Kitapları ve tutukluluğu

Ağustos 2010 tarihinde "Haliç'te Yaşayan Simonlar" adlı kitabı Angora Yayıncılık tarafından basıldı. Kitabında Gülen Cemaati'nin emniyet teşkilâtında örgütlendiğini ve telefon dinlemesi dahil yasadışı faaliyetlerde bulunduğunu iddia etti. Daha sonra merkeze alınmayı talep etti, talebi kabul edildi.

Avcı, Devrimci Karargâh örgütüne yardım etmek suçlamasıyla 28 Eylül 2010 tarihinde tutuklanarak Silivri Cezaevi'ne kondu. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi, aralarında Hanefi Avcı'nın da bulunduğu 14'ü tutuklu 22 kişi hakkında hazırlanan iddianameyi kabul etti.

Son olarak "Devrimci Karargâh Örgütü" üyesi oldukları ve örgüte yardım ettikleri öne sürülen 89 sanığın yargılandığı davada mütalaasını açıklayan cumhuriyet savcısı, eski Emniyet Müdürü Hanefi Avcı'nın 22 yıl 9 aydan 49 yıl 6 aya kadar hapisle cezalandırılmasını istedi.

Hanefi Avcı, 2011 milletvekili seçimleri için İstanbul 3. bölgeden bağımsız milletvekili adayı oldu. Fakat seçimlerden birkaç gün önce çekildiğini açıkladı.

Devrimci Karargâh Örgütü'ne yardım ettiği gerekçesiyle 15 yıl 4 ay 5 gün hapis cezası alan eski emniyet müdürü Hanefi Avcı, Anayasa Mahkemesi'nin hak ihlâli tespit etmesi neticesinde 20 Haziran 2014'te tahliye oldu.

19 Temmuz 2013'te İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlanan Devrimci Karargâh davasında 15 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına çarptırıldı.

Kitapları

  • Haliç'te Yaşayan Simonlar: Dün Devlet Bugün Cemaat
  • Cemaat'in İflası, Hoca'nın Ayağının Kaydığı Yer (Tekin Yayınevi, 2015)
  • Erken Uyarı: Devlet Bilgisi (Tekin Yayınevi, 2017)

Kaynakça

Anita Alvarez

Anita Alvarez

Anita Alvarez, Meksikalı Amerikalı bir artistik ve senkronize yüzücüdür. Aslen Buffalo, New York'tan, 2014 yılında mezun olduğu Kenmore West Senior High School'da eğitim gördü. Mezun olduktan sonra profesyonel senkronize yüzme kariyerine başladı.

Zerrin Özer

Zerrin Özer

Zerrin Özer (4 Kasım 1957, Ankara), Türk şarkıcıdır.

Yaşamı

1970'li yılların popüler sanatçılarından Tülay Özer'in küçük kardeşi olan Zerrin Özer ilk, orta ve lise eğitimini aynı zamanda doğum yeri de olan Ankara'da tamamladı. Anne ve babasının ayrılığı çocukluk yıllarına damga vurmuş, müziğe olan tutkusu Amerikalı şarkıcı Janis Joplin hayranlığı ile büyümüştür. 1969 yılındaki ilkokul mezuniyet töreninde ilk konserini Çankaya'da komşuları olan İsmet İnönü ile eşi Mevhibe İnönü'ye vermiş, Özer'i çok beğenen İsmet İnönü, "Aferin küçük kız, sende büyük iş var." demiştir.

Kariyeri

İlk yılları

Kendi çalışmasıyla 1975'te katıldığı bir TRT yarışmasında birinci olmuş, müzik kariyeri yolunda ablası Tülay Özer'in büyük desteğini almış, ilk plağı olan Bizler ve Sizler / Yalvarırım'ı 1976 yılında, uzun yıllar birlikte çalışacağı Kent Plak tarafından yayınlandı. Müzik kariyerini takip eden dönemde İstanbul Gelişim Orkestrası ile caz ve dans müziği yapan Zerrin Özer, 1979 yılında ilk dikkat çeken çalışması Esin Engin aranjeli, sözlerinde ve müziğinde Orhan Gencebay imzası bulunan "Gönül" şarkısı ile patlama yaparak, 1980 yılının en iyi 45'liği seçilen ikinci ve son çalışması Gönül / Yaman Olurum ile Altın Plak Ödülü almaya hak kazandı. 1980 yılında ilk stüdyo albümü Seni Seviyorum adıyla piyasaya çıktı, onu aynı yıl içerisinde Sevgiler izlemiştir. 1981 yılında Ve Zerrin Özer albümüyle arabeske yönelmiş, bu yöneliş sanatçının eserlerine olan ilgiyi artırmıştır. İlk yurt dışı konserlerini 1982 yılında Türkiye'yi tanıtmak için Paris'te 'Binbir Gece' adı altında vermiş, bir yıl sonra Olympia'da bir resital için sahne almış, yine aynı yıl Gelecek Misin? albümünü yayınlamıştır.

Kariyerinde müzikal değişiminde gerçekleştiği seksenli yıllar Zerrin Özer için birçok albümün yayınlandığı on yıl kuşağı olmuş, sırası ile 1984'te Mutluluklar Dilerim, 1985'te Evcilik Oyunu ve Kırmızı adlı albümleri yayınlanmıştır. Kırmızı albümünde değişikliğe giderek "Eminem" ve "Dom Dom Kurşunu" şarkılarını "İntuv Ene" ve "Merhaba Ya Habeyip" adlarıyla Arapça seslendirdi. 1987 yılında son LP'si Dayanamıyorum adlı albümü çıktı. Ertesi yıl çıkan ilk CD formatında yayınlanan Dünya Tatlısı albümüyle yeniden Türk pop müziğine dönüş yaptı.

Doksanlı yıllar

1990 yılında çıkan CD ve kaset olarak yayınlanan İşte Ben albümüyle "En İyi Albüm Ödülü" kazanan Zerrin Özer sonraki yıl yayınladığı Sevildiğini Bil albümü satış rekorları kırmış ancak aynı yıl çıkan Olay Olay albümü beklenilen ilgiyi görmemiştir. Müzik kariyerine bir süre ara veren ve 1996 yılında Zerrin Özer albümüyle müziğe dönen sanatçı, ertesi yıl Zerrin Özer 97 albümünü çıkardı. Yine 2000 yılında yaptığı Bir Zerrin Özer Arşivi best of/en iyiler albümüyle ikinci kez "En İyi Albüm Ödülü"nü kazandı. 2001 yılında yine eski şarkılarından oluşan best of albümü Ben çift CD ve MC olarak piyasaya çıktı. Peş peşe piyasaya sürülen bu iki albümüyle toplam 1,5 milyonu aşkın satış rakamına ulaştı. Ertesi yıl yaptığı Ölürüm Ben Sana albümü beklenilen ilgiyi görmese de, 2005 yılında yaptığı Ve Böyle Bir Şey türkü-caz albümüyle beklenen ilgiyi gördü. Bu albümü de "Altın Plak Ödülü" ile ödüllendirildi.

Özel hayatı

Zerrin Özer 1991 yılında müzisyen Alper Önal'la evlenmiş kısa süren evliliği 1992 yılında bitmiştir. 2006 yılında ise Levent Süren ile evlenmiştir. 2006 yılında otobiyografisini kaleme aldığı Bir Sarışın Küçük Kız kitabı yayımlanmıştır.

Bacağında bir ameliyatı sırasında neşter parçası bırakılan Özer, ardından yanlış bir ameliyat geçirmiş, neşteri çıkarmak için omuriliğe zarar verilmişti. 1,5 yıl tekerlekli sandalye kullandıktan sonra tedaviyle yeniden ayağa kalktı.

16 Haziran 2019 tarihinde Murat Akıncı ile evlendi. Bir gün evli kalan Zerrin Özer eşi Murat Akıncı hakkında ortaya atılan dolandırıcılık ve Adnan Oktar bağlantısı iddiaları üzerine boşanma kararı aldı. Çiftin 6 ay süren boşanma davası 30 Ocak 2020'de sonuçlandı.

Diskografi

Stüdyo albümleri

  • Seni Seviyorum (1980)
  • Sevgiler (1980)
  • Ve Zerrin Özer (1981)
  • Gelecek misin? (1982)
  • Mutluluklar Dilerim (1984)
  • Kırmızı (1985)
  • Evcilik Oyunu (1985) (Sanatçının izni olmaksızın piyasaya sürülmüştür.)
  • Dayanamıyorum (1987)
  • Dünya Tatlısı (1988)
  • İşte Ben (1990)
  • Sevildiğini Bil (1991)
  • Olay Olay (1992)
  • Zerrin Özer (1996)
  • Zerrin Özer 97 (1997)
  • Bir Zerrin Özer Arşivi (2000)
  • Ben (2002) (Sanatçının izni olmaksızın piyasaya sürülmüştür.)
  • Ölürüm Ben Sana (2002)
  • Ve Böyle Bir Şey (2005)
  • Ömür Geçiyor & Zerrin Özel (2007)
  • Emanet (Sabiha Akdemir ile) (2009)

45'likler

  • Bizler ve Sizler / Yalvarırım (1976)
  • Gönül / Yaman Olurum (1979)

Tekliler

  • Dünya Tatlısı (2001)
  • Fire (2009)
  • Yerin Hazır (2010)
  • Alim (2010)
  • Giden Gitti (2012)
  • Keşke (Ensar Cantürk ile) (2014)
  • Sevda Zindanları (2014)
  • Yağmurlar (İlker Özdemir ile) (2015)
  • Zerrin Özer ve Saz Arkadaşları (2016)
  • 1 Şarkı 2 Zerrin (2017)
  • Beni Tanıma (2018)
  • Arap Kızı (Bohem ile) (2020)
  • Wonderful Surprise (2020)
  • Ben Hep Buralardayım (2021)

Kaynakça

Dipnotlar

  • Alevi olmaktan gurur duyuyorum, Röportaj - Sabah Gazetesi30 Nisan 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Dış bağlantılar

  • Resmî site
  • Discogs'ta Zerrin Özer diskografisi

Giuseppe Verdi

Giuseppe Verdi (10 Ekim 1813, La Roncole, İtalya – 27 Ocak 1901, Milano, İtalya), 19. yüzyıl İtalyan operası ekolünden gelen en ünlü İtalyan besteci. Tüm dünyada eserleri en çok sahnelenen opera bestecilerinden birisidir.

Hayatı ve eserleri

Hancılık yapan yoksul bir ailenin ikinci çocuğu olarak 10 Ekim 1813'te, Kuzey İtalya’daki La Roncole Köyü'nde, günümüzde müze olarak kullanılan evde doğdu. Kilise orgcusundan ilk müzik derslerini aldı. Geçmişinde hiç müzisyen olmayan ailesi, oğullarının müzik eğitimi için büyük çaba harcadı, ona eski bir piyano aldıkları gibi yakındaki Busetto kasabasına göndererek oradaki sanatsal ortamdan yararlanmasını da sağladılar. Busetto’da aile dostu bir tüccar olan Antonio Barezzi’nin evinde kalarak Latince ve müzik dersleri alan Verdi, İtalya’da Busettolu Kuğu olarak da bilinir. Milano Konservatuvarı’na girmek isteyen Verdi, piyano tekniği zayıf olduğu için konservatuvar sınavlarını kazanamadı; ancak La Scala Tiyatrosu’nun şefi Vincente Lavigna'dan 2 yıl boyunca özel ders alma fırsatı buldu. Masraflarını Barezzi’nin karşıladığı bu özel dersler sayesinde opera müziği hakkında bilgisini arttırdı.

Verdi, Busetto’ya döndüğünde şehir orkestrasının şefliğini yürütmeye başladı; Barezzi’nin kızı ile evlendi, art arda bir kızı, bir oğlu oldu. 1838’de ilk bestesi yayınlandı, orkestra şefliği görevinden ayrılarak Milano’ya yerleşti; Avrupa’nın önde gelen müzik editörlerinden Giovanni Ricordi, eserlerinin telif haklarını satın aldı ve bu iş ilişkisi ölümüne kadar sürdü. 1838’de yazdığı Oberto adlı ilk operası Milano'da dönemin ünlü sanatçıları tarafından başarıyla temsil edildi. Aynı yıl iki çocuğunu ve karısını 2 ay gibi kısa bir sürede hastalıklar nedeniyle ardı ardına yitiren Verdi; yaptığı bir sözleşme gereği bir komik opera bestelemek zorunda olduğundan ilk komik operası Bir Günlük Kral'ı yazdı. Bu eser, La Scala’da başarısız olunca yaşadığı ruhsal bunalım üzerine Busetto’dan ayrılarak Milano’ya yerleşti ve artık beste yapmamaya karar verdi. İtalyan besteci ve liberetto yazarı Temistocle Solera’nın yazdığı liberettoyu okuyunca fikrini değiştirdi. Yahudilerin Babil’den sürgün edilmelerini konu alan Nabucco adlı eseri bestelemeyi 1841’de tamamladı. Nabucco, Verdi’ye ilk büyük başarısını getirdi.

Nabucco operasının La Scala’da sahnelendiği 1842 yılında Abigaille rolündeki soprano Giuseppina Strepponi ile tanışan Verdi, 55 yıl süren yeni bir işbirliğine başladı. Ancak 1859’da evlenebildiği Giuseppina ile geçirdiği yılları onun en verimli dönemi oldu. Evlilikleri, eşinin 1897'de ölümüne kadar sürdü.

Nabucco’dan sonra peşpeşe Lombardi (Lombardlar), Ernani, I due Foscari operalarını yazan Verdi büyük üne kavuştu. Nabucco ve Lombardi’nin koro bölümleri sokaktaki halkın ve İtalyan vatanseverlerin dilinden düşmüyordu. Ernani operası, ise ona İtalya dışında da ün kazandırdı. Ernani, Victor Hugo'nun Hernani oyunundan operaya aktarılmıştı. Opera eserlerinin müzikal yönüne ağırlık veren, dramatik yönünü pek önemsemeyen İtalyan opera geleneğine bir yenilik getirerek, oyunun dramatik yönüne ağırlık verdiği bu eserin başarısı üzerine ardı ardına opera siparişleri almaya başladı. I due Foscari eserinde ise ilk defa karakterleri temsil eden ve duyulduklarında onları hatırlatan temalar kullanmaya başladı.

Bir anlaşmazlık nedeniyle artık operalarını Milano’da sahnelemekten vazgeçince Alzira, Atilla, Macbeth diğer İtalyan şehirlerinde; I Masnadieri Londra’da sahnelendi. Konusu Voltaire'in aynı adlı eserinden alınan Alzira operası, Verdi’nin bile hiç sevmediği “gerçekten korkunç” olarak nitelediği tek operası olarak ün yapmıştır. Atilla Operası, Verdi’nin Solera ile yaptığı işbirliğinin son ürünüdür ve çok başarılı bir operadır. Macbeth operasının liberettosunu Shakespeare hayranı olan Verdi düzyazı olarak kendisi yazmış ve şiire dönüştürülmesini Piave’den istemişti. Başrolü bir tenora değil, baritona vermek; kötü karakterli kişileri eserin kahramanı yapmak; eserde tek bir aşk öyküsünü değil, yükselme hırsı, vicdan huzursuzluğu gibi konuları işlemek bu eserde getirdiği yeniliklerdir.

1848'de, Milano’un Avusturyalılar tarafından fethedilmesi üzerine Verdi Il Corsaro (Korsan), La Battaglia di Legnano (Legnano Savaşı), ve Luisa Miller operalarını yazdı. Il Corsaro, bir borcunu ödemek üzere alelacele yazdığı kötü bir eserdi. La Battaglia di Legnano, milliyetçi cümleler ve sahnelerle dolu bir eserdir. Luisa Miller'in konusu Friedrich Schiller'in Hile ve Aşk adlı eserinden alınmıştır. İlk defa soyluları değil, halktan insanların canlandırıldığı bu opera eserde orkestra yalnızca esere eşlik eden bir araç olmaktan çıkmış, güçlü bir anlatım aracı haline gelmişti. Bu eser, birkaç yıl sonra bestelenecek La Travaiata ile birlikte gerçekçilik akımının öncüsü oldu.

1851’de Verdi'nin “en iyi eserim” dediği Rigoletto Venedik'te, 1853'te, Il Trovatore Roma'da büyük başarı kazandı. Rigoletto, konusunu Victor Hugo'nun Kral Eğleniyor adlı eserinden almıştı. Il Trovatore, konusu karışık ve anlaşılması güç bir operadır. Şarkıcıların doğal ses olanaklarına göre beste yaratmak yerine, onları seslerini geliştirmeye yöneltecek nitelikte bir eserdir. Aynı yıl (1853) en popüler eseri olan La Traviata Venedik'te sahnelendi. İlk sahnelenişi fiyasko ile sonuçlansa da zamanla en sevilen operalardan birisi oldu. Verdi'nin Alexandre Dumas'nın Kamelyalı Kadın romanından esinlenerek yazdığı La Traviata, edebiyata dayalı operanın en tanınmış örneklerindendir; Carmen ile birlikte gerçekçilik okulunun öncülerinden birisidir.

Bu dönemde bestelediği diğer ünlü operaları şunlardır: Sicilya Vesperler Gecesi Katliamı (I Vespri siciliani), Aroldo, Simon Boccanegra, ve Maskeli Balo (Un Ballo in Maschera).

Verdi, 1859'da Parma Meclisi’ne Busetto temsilcisi olarak girdi. 1861’de ise İtalyan Parlamentosu’na seçildi. Parlamenter olarak yaptığı ilk katkı, İtalya’nın müzikal kurumlarının koordine edilmesi ve devletle olan ilişkilerinin saptanması konusunda önerilerdi. 1865'te parlamentodan çekildi.

1862'de Kaderin gücü (La Forza del Destino) operasını Sankt-Peterburg'da sahneledi. 5 yıl opera yazmaya ara verdikten sonra, 1867'de Don Carlos operasını yazdı.

Mısır Hidiv'inin siparişi üzerine bestelediği Aida operası Kahire'deki İtalyan Opera binasının açılışında sahnelendi. Aida, Mısır ile Habeşistan arasında yüzyıllar boyunca sürüp giden çatışmalardan M.Ö. 10. yüzyılda yer alanı sırasında geçen olaylar üzerine kurulmuş bir aşk, baba sevgisi ve vatan sevgisi arasındaki bocalamayı işliyordu. Avrupa prömiyeri 1872'de La Scala'da gerçekleşti. O kadar beğenildi ki besteci tam 32 kez sahneye çağrıldı. Eser, Verdi’nin en güzel operası olarak kabul edildi.

15 yıl opera yazmayan Verdi, herkesin besteciliğe veda ettiğini düşündüğü sırada, 1887'de Otello operası ile müzikseverlerin karşısına çıktı. Otello, Verdi'nin ses ve orkestra arasındaki dengeyi bulduğu en olgun eseridir. İtalyan operasının bir "aryalar dizisi" olmaktan kurtulmasını sağlayan eserdir.

6 yıl sonra, 77 yaşındayken 1893'te ikinci komik operası ve son eseri olan Falstaff'ı besteledi ve büyük başarı kazandı. Eserin ilk gösterimi Roma'da gerçekleşti; Verdi'ye Roma şehrinin onur hemşehrisi unvanı verildi.

Falsaff'ı besteledikten sonra yalnızlığa çekilerek 11 yılını herkesten uzakta geçirdi. 1895'te yaşlı müzisyenler için bir barınak olarak tasarladığı Casa di Riposo'yu inşa ettirmeye başladı; yapı 1899'da tamamlandı. 21 Ocak 1901'da Milano’da hayatını kaybetti. Verdi, vasiyetinde sadece 20 kişinin ve küçük bir askeri birliğin katıldığı sessiz ve müziksiz bir cenaze töreni istemişti. İsteğine uygun bir cenaze töreni yapıldı; ancak bir ay sonra eşi Giuseppina’nın ve kendisinin tabutları Milan’daki bir mezarlıkta bulunan geçici mekanlarından alınarak Casa di Riposo’ya büyük bir törenle nakledildi. İtalyan Kraliyet ailesi üyelerinin, milletvekillerinin, diplomatların da katıldığı bu törende binlerce kişi Nabucco operasındaki ünlü ilahiyi görülmemiş bir koro halinde söyledi.

Eserleri hakkında

Verdi, eserleriyle tiyatroyu geniş halk kitlelerine tanıtmış bir sanatçıydı. Bu başarısının arkasında tiyatronun olanaklarını çok iyi bilmesi ve onun gereksinimlerini karşılayacak tarzda eserler vermesi yatar. Operalarına konu bulmada çok titiz davranmış ve halkın hoşlanacağı türden güncel konuları ele almıştır. La Travaita operasında ilk defa toplum psikolojisiyle ilgili güncel bir konuyu işleyerek opera tarihçilerine göre o güne kadar kimsenin cesaret edemediği bir uygulamanın öncüsü oldu.

Verdi, bir yandan operaya İtalyan halk sanatının ezgilerini getirirken bir yandan da halkın sokaklarda söyleyebileceği yeni ezgiler yarattı. Bu nedenle eserleri hem sahnede, hem de sokaklarda söylenen bir sanatçı oldu ve müziği yeniden halkın hizmetine sunmayı başardı.

Verdi ve İtalyan Milliyetçiliği

Verdi, İtalyan milliyetçiliğinin de önemli isimlerinden biridir. Nabucco operasındaki Va Pensiero adlı ilahinin İtalyan millî marşı olması sıklıkla gündeme gelmiştir. Verdi'nin isminin Vittorio Emanuele Re D'Italia (İtalyan Kralı Vittorio Emanuele) ifadesinin ilk harflerinden oluşması da ilgi çekicidir. Milano Avusturya işgalinde olduğu ve Vittorio Emanuele İtalyan birliğini sağlamaya çalıştığı dönemde milliyetçiler, o sırada Verdi operalarının çok popüler olmasından da esinlenerek Viva Verdi (Çok Yaşa V.E.R.D.I.) ifadesini seferberlik için bir kod adı olarak kullanmışlardı. Böylece Verdi adı, İtalyan milliyetçiliği ile özdeşleşti. Ayrıca Verdi'nin dünyaca diğer operalardan en üstün olduğu yapıtı Don Carlos'tur.

Ayrıca bakınız

  • Giuseppe Verdi Operaları Listesi
  • Ünlü operalar listesi
  • Opera bestecileri listesi

Dış bağlantılar

  • Resmi Verdi websitesi (İtalyanca) (Erişme: 21.10.2010)
  • Ingilizce Wikipedia "Giuseppe_Verdi" websitesi 2 Kasım 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) (Erişme: 21.10.2010)
  • ChoralWiki websitesi "Giuseppe_Verdi" maddesi 16 Eylül 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) (Erişme: 21.10.2010)
  • IMSLP websitesi "Verdi,_Giuseppe" maddesi 18 Kasım 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) (Erişme: 21.10.2010)



Gueye

Gueye

Idrissa Gana Gueye, Paris Saint-Germain takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Senegalli millî futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2007 yılında Diambars kulübünde başladı. 14 Mayıs 2022 tarihinde oynanan Montpellier - PSG maçında LGBT bayraklı forma giymek istememesi nedeniyle oynamayı reddetti.

Baek Ok-dam

Baek Ok-dam (24 Mayıs 1986), Güney Koreli bir aktris. Teyzesi senaryo yazarı Im Sung-han tarafından yazılan Princess Aurora (2013) ve Apgujeong Midnight Sun (2014) gibi televizyon dizilerinde rol aldı.

Televizyon dizileri

Kaynakça

Dış bağlantılar

  • HanCinema'da Baek Ok-dam
  • IMDb'de Baek Ok-dam

Mahmut Efendi

Mahmut Efendi

Mahmut Ustaosmanoğlu ya da bilinen adıyla Mahmut Efendi, İsmailağa Cemaati'nin lideri ve şeyhi, Müslüman Türk din adamı, mutasavvıf.

Altın Kıskaçlı Yengeç

Altın Kıskaçlı Yengeç, (Fransızca: Le Crabe aux pinces d'or) Tenten'in Maceraları adlı çizgi roman serisinin 9. macerasıdır. Belçikalı yazar ve çizer Hergé tarafından yaratılmıştır. Macerada Tenten bundan sonra tüm maceralarda yer alacak olan Kaptan Haddok ilk kez görünür.

Öykü

Tenten, Dupont ve Dupond tarafından haber aldığı bir ölümlü kavga olayıyla ilgilenmeye başlar. Ölen adamın üzerinden konserve üzerinden yırtıldığı anlaşılan ve arkasında Karaboudjan yazan bir kâğıt parçası çıkar. Tenten olayı araştırırken aynı isimle bir geminin var olduğunu öğrenir. Tenten gemide yengeç eti konserve kutularının içinde uyuşturucu olduğunu anlar ancak gemi mürettebatı tarafından yaklanır ve gemide hapsedilir. Kapatıldığı odadan kaçan Tenten Kaptan Haddok’un odasına sığınır. Geminin kaptanı alkol bağımlısıdır ve ikinci kaptan Allan tarafından kandırılmaktadır. Gemiden filikayla kaçan Tenten ve Kaptan Haddok kendilerini takip eden bir suya inebilen uçak tarafından saldırıya uğrar. Suya inerek ölüp ölmediklerini kontrol etmek isteyen pilot ve yardımcısı Tenten tarafından oyuna getirilerek etkisiz hale getirilir. Uçakla havalanan Tenten, alkol komasına giren Kaptan Haddok ‘un kendisine saldırmasıyla kontrolü kaybeder ve Sahra Çölüne düşerler. Yaralanmazlar ve Fas’daki bir kıyı kentine ulaşmayı başarırlar. Burada Kaptan eski mürettebatı tarafından kaçırılır. Tenten Kaptan’ı kurtarmaya çalışırken uyuşturucu kaçakçı örgütünün lideri Omar Ben Salaad ile karşılaşır.

Arka planı

Hergé, Kara Altın Diyarında adlı macerayı yazmaktayken bulunduğu ülke olan Belçika, Nazi Almanyasının işgaline uğrayınca hikâyeye ara vermek zorunda kalır. Macera o dönemde İngiltere mandası konumunda olan Filistin’de geçmekte ve Yahudiler, Araplar ve İngilizlerin yer aldığı siyasi bir senaryoya sahipti. Bunun üzerine daha az siyasi bir konu olan uyuşturucu kaçakçılığıyla ilgili Altın Kıskaçlı Yengeç macerasını yazan Hergé ilk olarak 17 Ekim 1940 tarihinde maceraya Le Soir gazetesinde başlatır. Bölümler halinde yayınlanan macera 18 Ekim 1941’de tamamlanabilir. Macera ilk olarak siyah beyaz çizilmiş, ancak 1943 yılında renklendirilmiştir. 1960'lı yıllarda ABD baskısı için gözden geçirilen macerada bazı değişiklikler yapılır.

Film

Macera 1947 yılında Films Claude Misonne firması adına Wilfried Bouchery tarafından kare kare çekim yöntemiyle film olarak çekilmiştir. Film ilk Tenten adaptasyonu olma özelliğini taşır. İlk olarak ABC sinemalarında 11 Ocak 1947 tarihinde özel gösterime girer, aynı yıl 21 Aralık günü ise sinemalarda oynatılır. Bouchery iflas edip Arjantin’e kaçınca gösterimden kalkar. Filmin bir kopyası halen Belçika’daki Cinémathèque Royale arşivlerindedir.

Etkileri

Simpsonlar çizgi dizisinin 2009 yılında yayınlanan 20.sezon 14.bölümü olan In the Name of the Grandfather macerasında İrlanda ile ilgili konuşan Lisa Simpson ülkenin Avrupa’daki teknolojik gelişmelerden etkilendiğini söyleyince Bart Simpson da Belçika aleyhine konuşur. Bunun üzerine araya giren anneleri Marge Simpson eğer Bart Belçika’dan o kadar nefret ediyorsa Tenten kitaplarını vermesini söyler. Bunun üzerine Bart elindeki Altın Kıskaçlı Yengeç kitabına sarılır ve bir daha benzer şeyler söylemeyeceğine söz verir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız

  • Tenten'in İdeolojisi

Dış bağlantılar

  • Tintinologist.org adresinde maceraya ait bilgiler 20 Haziran 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce), 18 Mayıs 2010 tarihinde erişilmiştir

Fed Başkanı Powell

Fed Başkanı Powell

Jerome Hayden "Jay" Powell, Federal Rezerv Sistemi'nin 16. başkanıdır. 2012'de Başkan Barack Obama tarafından Federal Rezerv Yönetim Kurulu'na ve 2018'de Başkan Donald Trump tarafından FED başkanlığına aday gösterildi. İki adaylık da Amerika Birleşik Devletleri Senatosu tarafından onaylandı.

Fed) Başkanı Powell

Jerome Hayden "Jay" Powell, Federal Rezerv Sistemi'nin 16. başkanıdır. 2012'de Başkan Barack Obama tarafından Federal Rezerv Yönetim Kurulu'na ve 2018'de Başkan Donald Trump tarafından FED başkanlığına aday gösterildi. İki adaylık da Amerika Birleşik Devletleri Senatosu tarafından onaylandı.

Asuman Arsan

Asuman Arsan (9 Mayıs 1934, İstanbul - 11 Ekim 1997, İstanbul), Türk oyuncudur.

Sanat hayatına Ses Tiyatrosunda oyunculukla 1950 yılında başlayan Arsan, 1960 yılında Ses topluluğundan ayrılan oyuncuların kurduğu İstanbul Tiyatrosunda ve daha sonra Muammer Karaca, Kenan Büke, Haldun Dormen tiyatrolarında çalıştı. 1955 yılında tiyatro sanatçısı Muzaffer Hepgüler ile 5,5 yıl sürecek bir evlilik yaptı, 3,5 ay sürecek olan ikinci evliliğini ise Umran Ertok'la yapmıştır. 1965'ten itibaren sinema ve dizi filmlerde rol aldı. 11 Ekim 1997 tarihinde geçirdiği bir astım krizi sonucunda 63 yaşında öldü. Cenazesi eski Topkapı Mezarlığı'ndaki aile kabristanında toprağa verildi.

Filmografisi

Kaynakça

Dış bağlantılar

  • IMDb'de Asuman Arsan 19 Haziran 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • Sinema Türk'te Asuman Arsan 27 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Ekrem Dümer

Ekrem Dümer (15 Ekim 1928 - 9 Mart 2000), Tiyatro ve sinema sanatçısı.

1937'de Halkevleri'nde amatör oyuncu olarak tiyatroya başladı. 1947 yılında Sadi Tek Tiyatrosu'nda profesyonel oyuncu oldu. Tevhit Bilge ve Aziz Basmacı tiyatrolarında çalışan sanatçı, uzun yıllar Şehir Tiyatroları'na emek verdi. 1954'ten itibaren sinema ve dizi filmlerde rol aldı.

Oyuncu Yalçın Dümer'in de babası olan Ekrem Dümer, 9 Mart 2000 tarihinde Cerrahpaşa Tıp Fakültesinde hayatını kaybetti. Feriköy Mezarlığı'na defnedildi.

Filmografisi

  • Affet Bizi Hocam 1998
  • Köpekler Adası 1996
  • Bize Nasıl Kıydınız 1994
  • Ada 1988
  • Sapık Kadın 1988
  • Seni Seviyorum 1987
  • Allah Allah 1987
  • Tarzan Rıfkı 1986
  • Arzu 1985
  • Ayşem 1984
  • Aşkım Günahımdır 1984
  • Birkaç Güzel Gün İçin 1984
  • İmparator 1984
  • Ortadirek Şaban 1984
  • Gerzek Şaban 1980
  • Bekçiler Kralı 1979
  • Canikom 1979
  • Cemil Dönüyor 1977
  • Yangın 1977
  • Kapıcılar Kralı 1976
  • Sezercik Küçük Mücahit 1975
  • Babanın Oğlu 1975
  • Şafakta Buluşalım 1975
  • Babacan 1975
  • Yüz Liraya Evlenilmez 1974
  • Ve Silahını Çekti 1972
  • Yalan Dünya 1972
  • Kırık Hayat 1972
  • Anneler ve Kızları 1971
  • Rüya Gibi 1971
  • Fadime 1970

Dipnotlar

Dış bağlantılar

  • IMDb'de Ekrem Dümer
  • Sinema Türk'te Ekrem Dümer 29 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Tarzan Rıfkı

Tarzan Rıfkı

Tarzan Rıfkı, Yönetmenliğini Natuk Baytan'ın üstlendiği, 1986 yapımı bir Türk filmidir. Güldürü türündeki sinema filminin başrollerinde Kemal Sunal ve Suna Yıldızoğlu oynamıştır.

Konusu

Sakarlığı ve beceriksizliği yüzünden bir baltaya sap olamayan Rıfkı, kendini Tarzan sanmaktadır ve zamanının büyük çoğunluğu ormanda geçmektedir. Fakir ve saf bir delikanlı olan Tarzan Rıfkı tesadüfler sonucu kendisini mafyanın içinde bulur. Ve bu kanunsuz adamlar Rıfkı'yı kendi kirli işlerinde kullanmak isterler. Ama sakarlığı yüzünden mafyanın bütün işlerini altüst eden Rıfkı, sonunda mafya babasınıda çileden çıkarır. Çareyi Rıfkı'yı ortadan kaldırmakta arayan mafya, akla gelmeyecek her türlü yola başvurarak harekete geçer.

Oyuncu kadrosu

  • Kemal Sunal - Tarzan Rıfkı
  • Suna Yıldızoğlu - Melahat
  • Saadettin Erbil - Abdullah
  • Asuman Arsan - Manyak Rıfatın öldürdüğü kadın
  • Dinçer Çekmez - Zeki
  • Ece Berkant - Gül
  • Yadigar Ejder - Bitirim
  • Ünal Gürel - Kerpeten Hüsnü/Duba Hüsnü
  • Adem Taşay -
  • Süheyl Eğriboz - Manyak Rıfat
  • Coşkun Göğen - Abdullahın adamı
  • Ekrem Dümer - Polis müdürü
  • Demiray Erül - Komiser Asım
  • Zeki Sezer - Kerpeten Hüsnünün adamı
  • Hakkı Kıvanç - Abdullahın adamı
  • Hayri Caner - iskelet

Dış bağlantılar

  • IMDb'de Tarzan Rıfkı

Gümüşhane

Gümüşhane

Gümüşhane, Gümüşhane ilinin aynı isimli merkez ilçesi olan yönetsel birimdir.

Köken bilimi

Türkçe: gümüş ve Farsça: خانه hane=khane kelimelerinin birleşmesi ile oluşmuştur. Şehir ismini yakınlarındaki gümüş madenlerinden almıştır. Bizans döneminde şehrin bulunduğu bölge Haldia (Chaldia) isimleri ile bilinmektedir. 17. yüzyıldan itibaren Osmanlı kaynaklarında yerleşim Gümüşhane olarak adlandırılmaya başlanmıştır. 1850'lerde Helen Revivalizmi'nin bölgede de etkinleşmesi ile birlikte eğitimli Rumlar tarafından şehre Yunanca, Gümüş kenti anlamına gelen Argyropolis (Yunanca: Αργυρούπολις. άργυρος argyros "gümüş" + πόλις (polis) kent) denmeye başlanmıştır. Yabancı seyyahlarda kendi dillerine göre kasabayı adlandırmakla birlikte Argyropolis adını yaygın şekilde kullanmışlardır. Günümüzde Yunanistan'da Atina'nın güneyinde ve Girit'te aynı isimli kentler bulunmaktadır.

Tarih

Gümüşhane şehrinde yerleşimin ne zaman başladığına dair bilgi bulunmamaktadır. İlk yerleşim, günümüzde şehrin batı-kuzeybatısında bulunan Canca Mahallesi'nde kurulmuştur. Canca Mahallesi'nin güneybatısındaki sarp kayalık alanda da Canca Kalesi bulunmaktadır. Kalenin yapılış tarihi bilinmemektedir. Evliya Çelebi Seyahatnamesinde, İskender'in hükümdarlığı sırasında (MÖ 336-323) Philikos adlı bir görevlisinin bölgede gümüş madenleri bulmasıyla beraber kalenin onarıldığını yazmış olup buna göre kalenin yapılış tarihi daha eski dönemlere uzanmalıdır. Ancak bu görüş, arkeolojik bulgularla birlikte henüz kesinleşmemiştir.

Kimmer ve İskit saldırılarından sonra Pontus Krallığı ve Roma İmparatorluğu, yerleşimin içinde olduğu bölgeye hakim olmuştur. Roma İmparatorluğu'nun bölünmesiyle birlikte yerleşimin de içerisinde olduğu bölge Bizans idaresinde kalmıştır. Bizans kaynaklarında geçen Tzanicha ya da Tzantzakon olarak geçen bahsedilen yerin Canca Kalesi ve yerleşimi olduğu düşünülmektedir. Bizans döneminde yerleşim Haldia theması içerisinde bulunmaktadır. 7. yüzyıl sonlarından itibaren yerleşiminde içinde olduğu bölgeye Arap akınları yaşanmış ve 8. yüzyıl ortalarına kadar yerleşim Bizans-Arap güçleri arasında el değiştirmiştir. Araplar'ın çekilmesiyle yeniden Bizans hakimiyetine katılan yerleşim, 1048 yılından itibaren geçici olarak Türk hakimiyetine girmiştir. 1071 yılında gerçekleşen Malazgirt Meydan Muharebesi sonrasında Emir Mengücek tarafından Türk idaresine alınmıştır. II. Gıyâseddin Keyhüsrev 1237 yılında Anadolu Selçuklu Devleti tahtına geçtikten sonra Trabzon üzerine düzenlediği sefer esnasında tarihi Gümüşhane yerleşimini de ele geçirmiştir. Selçukluların Moğol hakimiyetine girmesinin akabinde İlhanlılar bölgeye hakim olmuş, İlhanlılar'ın zayıflamasıyla da 14. yüzyıl ortalarında Celayirliler'in hakimiyetine katılmıştır. Bundan sonra tarihi yerleşim ve çevresi sırasıyla Eretna Beyliği, Kadı Burhâneddin Devleti, Akkoyunlular, Karakoyunlular ve zaman zamanda Trabzon İmparatorluğu'nun hakimiyeti altında kalmıştır. Osmanlılar'ın 1461 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu işgal etmesiyle yerleşim Osmanlı hakimiyetine girse de 1467'de Akkoyunlular'ca ele geçirilmiştir. 1473 yılında gerçekleşen Otlukbeli Muharebesi'nden sonra kesin Osmanlı hakimiyetine geçmiştir.

1486 yılı kaydında yerleşim "Palu Canca" adıyla bir köy olarak görülmektedir. Osmanlı idaresine geçtikten sonra savaşlarda harap olan yerleşimlerin canlandırılması için çeşitli çalışmalar yapılmış, madenciliğinde gelişmesiyle yerleşim de nüfus artmaya başlamıştır. Bunun sonucunda günümüz Canca Mahallesinin olduğu ilk yerleşim Eski Canca adıyla görülmeye başlarken, günümüz yerleşim merkezinin 4 km güneybatısında Musalla Deresine bakan yamaçta (günümüz Süleymaniye Mahallesi) "Nefs-i Canca-yı Ma'den" yerleşimi de kurulmuştur. Bu yeni kurulan yerleşim 17. yüzyılda "Nefs-i kasabayı Gümüşhane nâm-ı diğer Canca" olarak kaza merkezi olarak görülmektedir. 1554 yılında yerleşimde 31 Müslüman hane ve 13 Müslüman mücerred (bekar erkek) ile 113 Hristiyan hane ve 27 Hristiyan mücerred (bekar erkek) kaydedilmiştir. Bu tarihte her hanede ortalama 5 kişinin yaşadığı kabulü ve bekar erkeklerle birlikte 760 kişiye ilave olarak vergiden muaf kişiler ve askeri görevlilerde yerleşimde yaşamaktadır. 1583 yılında ise 50 Müslüman hane 16 Müslüman mücerred (bekar erkek) ile 594 Hristiyan hane kaydedilmiştir. Özellikle madencilik faaliyetlerinin artmasıyla dışarıdan çalışmaya gelinmesine bağlı olarak Hristiyan nüfusta çok yüksek artış olmuştur. Bu tarihte yerleşimde yaşayan sayısı, kayıtlı olanlara ilave olarak vergiden muaflarla birlikte 3300-3500 civarında tahmin edilmektedir. 1643 tarihli avarız kaydına göre yerleşimde; Canca, Meşhed, Hızır İlyas, Hamam ve Ermeni olmak üzere 5 mahalle bulunurken, 134'ü Müslüman ve 569'u Hristiyan olmak üzere toplam 703 hane yaşamaktadır. Kazada 58'i Müslümanlara ve 24'ü Hristiyanlara ait olmak üzere 82 bahçe kaydedilmiştir. Bu tarihte kaza merkezinde; 11 yeniçeri, 8 kale muhafızı, 17 dergah-ı ali sipahileri, 5 tımarlı sipahi, 2 sair olmak üzere 41 ehl-i örf (devlet görevlisi) bulunmaktadır. Bu tarihte şehir sakinlerinin önemli kısmı Canca Madenlerinde çalışmaktadır. Bu kayıtta Canca Mahallesinden 99 Müslüman, diğer dört mahalleden de 545 Hristiyan bu madende çalışmaktadır.

17. yüzyıl başlarında Hacıemin Mahallesi'nin bulunduğu yerde darphane açılmış ve bir süre faaliyet göstermiştir. 18. yüzyılda kasabadan sadece Gümüşhane olarak bahsedildiği ve Canca adının kullanılmadığı görülmektedir. 18. yüzyılda maden ocaklarının suyla dolmaya başlamasıyla madenciliğin yapılamaması sonucu şehrin gelişimini azalmaya başlamıştır. Madenciliğin bitmeye başlamasının yanı sıra 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı da şehrin gerilemesine sebebiyet vermiş, Hristiyan nüfus başta Rusya olmak üzere Osmanlı sınırları dışı ya da içerisindeki başka yerlere göç etmeye başlamıştır. 19. yüzyılda yerleşimi ziyaret eden yabancı seyyahlar madenciliğin bittiğinden bahsederken, halkın ana geçim kaynağının özellikle ayva ve elma yetiştiriciliği başta olmak üzere meyvecilik olduğunu belirtmişlerdir. 1837 yılı nüfus defterine göre yerleşimde 391'i Müslümanlar, 262'si Rumlar ve 185'i de Ermenilerden olmak üzere toplam 838 hane bulunmaktadır. Osmanlı kaynaklarına göre 1839-1861 yılları arasında kasabadaki 384 Hristiyan'ın Osmanlı sınırları içerisindeki başka yerlere ya da Rus topraklarına göç ettiği görülmektedir.

1869 yılında Gümüşhane'de belediye teşkilatı kurulmuş olup ilk belediye başkanı da Hafız Mustafa Efendi olmuştur. 1870 yılında 14 mahallesi bulunan yerleşimde 920 hane bulunmaktadır. 1876 yılında Gümüşhane kasaba merkezinde 11, Bahçeler mevkiinde de 5 adet olmak üzere 16 mahallesi bulunmaktadır. Kasabada merkezinde mahallelerden; 5'i Müslüman, 5'i Rum ve 1'de Ermeni nüfustan oluşmaktadır. Bu mahalleler, Süleymaniye Cami etrafında kurulan Cami-i Kebîr Mahallesi, Cami-i Kebîr Mahallesinin karşısındaki yamaçta bulunan Cami-i Sagîr Mahallesi, Cami-i Cedîd Mahallesi, Cami-i Çarşı Mahallesi, Cami-i Rüstem Mahallesi, Ermeni (Kilise) Mahallesi, İstavroz Mahallesi, Meryem Ana Mahallesi, Ayatodor Mahallesi, Hızırilyas Mahallesi ve Ayana Mahallesidir. Bahçeler mevkisi günümüz şehir merkezi dolayları olup bu mevkide tamamı Müslümanlardan oluşan mahallelerin adı da; Daltaban, Sorda (Bağlarbaşı), Burhaneddin (günümüz Özcan Mahallesi), Emirler ve Saadeddin (günümüz Hasanbey ve Karşıyaka mahalleleri) şeklindedir. 1876 yılı sayımında sadece erkek nüfus sayılmış olup buna göre; Cami-i Kebîr Mahallesinde 55 hanede 173 erkek, Cami-i Sagîr Mahallesinde 41 hanede 109 erkek, Cami-i Cedîd Mahallesinde 76 hanede 149 erkek, Çarşı Mahallesinde 9 hanede 25 erkek, Emirler Mahallesinde 103 hanede 244 erkek, Sorda Mahallesinde 62 hanede 132 erkek, Burhaneddin Mahallesinde 76 hanede 179 erkek, Saadettin Mahallesinde 10 hanede 22 erkek, Ermeni Mahallesinde 54 hanede 147 erkek, Meryemana Mahallesinde 105 hanede 253 erkek, Hızırilyas Mahallesinde 41 hanede 137 erkek, Ayatodor Mahallesinde 22 hanede 51 erkek, Ayana Mahallesinde 5 hanede 9 erkek, İstavroz Mahallesinde 208 hanede 649 erkek yaşamaktadır. Bu tarihteki kayda göre kasabada 14 mahalle olup toplam hane sayısı da 867'dir. 1883'de madenlerin işletmesi hakkını alan Daniel Pappa et Co. şirketi, bir süre madenleri çalıştırmış ancak ekonomik olmaması nedeniyle faaliyetini durdurmuştur. Madencilik faaliyetlerinin bitmesinin yanı sıra, Trabzon-Erzurum yolu güzergahı üzerinde olması nedeniyle kasaba merkezi Harşit Çayı kenarında eskiden bahçelerin bulunduğu Bahçeler mevkisine doğru taşınmaya başlamış ve günümüz yerleşiminin temelleri atılmıştır. 93 Harbi'nde Gümüşhane Rus güçlerince ele geçirilmese de güvenlik nedeniyle göç hareketleri görülmüştür. Öncesinde ve sonrasında madencilik faaliyetlerinin azalması ve bitmesiyle birlikte de Gümüşhane'den göçler görülmüştür. 1893-1894 yıllarında yaşanan kıtlık nedeniyle de özellikle Hristiyanlar başta olmak üzere Trabzon'a göç yaşanmıştır. 1856 yılında ilan edilen Islahat Fermanı uyarınca Hristiyan nüfusa getirilen, Müslümanlar gibi askerlik yapma zorunluluğundan dolayı da yurt dışına gitmek ve yabancı ülke vatandaşlığına geçmek istemekteydiler. 1902 yılına ait bir kayda göre Gümüşhane sancağından çalışmak üzere Rusya başta olmak üzere yurt dışında çalışmak için 684'ü Hristiyan ve 585'i Müslüman olmak üzere toplam 1.264 kişi pasaport başvurusu yapmıştır. Özellikle Hristiyan nüfus çalışmaya gittiği yerlerde kalıcı olarak yerleşmeye başlamış ve ailesini de getirmek için başvurular yapmaya başlamıştır. 1895 yılında Anadolu genelinde olduğu gibi yerleşimde 25 Ekim 1895'de Ermeni isyanına sahne olmuştur. Dönemin Zaptiye Nazırı Hüseyin Nâzım Paşa'nın raporuna göre 247 hane Ermeni'nin olduğu kasabada yaşanan olaylarda, 8'i Ermeni ve 2'si Müslüman olmak üzere toplam 10 kişinin öldüğü belirtilmektedir. 1904 yılı salnamesine göre kasabada 5930 kişi yaşamakta olup bunun 3240'ı Müslümanlardan oluşmaktadır.

Kasabadaki Ermeni nüfus sayıca az olduğunda 27 Mayıs 1915'de çıkarılan Tehcir Kanunu uyarınca zorunlu göçe tabi tutulmamıştır. I. Dünya Savaşı sırasında Osmanlı güçlerinin çekilmesiyle Rus güçleri 19 Temmuz 1916'da şehri ele geçirmiştir. Rus İmparatorluğunda yaşanan Ekim Devrimi sonucunda 15 Aralık 1917'de imzalanan Erzincan Mütarekesi sonucunda Rus güçleri geri çekilirken Ermeni nüfusta onlarla birlikte gitmiştir. I. Dünya Savaşı sırasında Gümüşhane'nin de olduğu bölgede Ermeni çeteleri/milis güçlerinin saldırıları devam etmiştir. Kazım Karabekir komutasındaki Osmanlı güçleri 14 Şubat 1918'de şehre girerek Osmanlı idaresini yeniden tesis etmiştir. Yerleşimdeki Rumlar'da 1923 yılında gerçekleşen mübadelesi uyarınca Yunanistan'a gönderilmişlerdir.

Türk Kurtuluş Savaşı'nın akabinde Ankara Hükûmeti tarafından Gümüşhane'nin yeni yerleşim yerinde Hükumet Konağı kurulmasıyla şehrin (günümüz yerleşimi) gelişimi hız kazanmıştır. Osmanlı döneminde uzun yıllar sancak merkezi olan yerleşim, 20 Haziran 1924'de Gümüşhane ilinin kurulmasıyla da bu yeni kurulan ilin merkez ilçesi olmuştur.

Merkez ilçeye bağlı köy olan Akçakale Köyü'nün referandum sonucunda %80'lik bir oranla merkez ilçeye mahalle olarak bağlanmayı kabul etmesi üzerine, 2018 yılında Akçakale mahalle oldu.

Bugün toponimi ve etnografya çalışmalarıyla anlaşılmaktadır ki içlerinde eriyenler ve diğer halklarla kaynaşanlar olmakla birlikte Kıpçaklar, Gümüşhane yöresinde yoğun olarak bulunmaktadırlar. Bu Kıpçak unsur Gümüşhane'ye Oğuz Türklerinin aksine Horasan bölgesinden değil, Kafkasya'dan inmişlerdir. Bu yoğun Kıpçak bakiyesine Gümüşhane'den başka Bayburt ve Yusufeli'nde de rastlanır.

Coğrafya

Gümüşhane kenti ağırlıklı olarak Harşit Çayı'nın sağ sahilinde, yüksek tepeliklerin nispeten dar eteklerinde 12 km uzunluğunda şerit halinde uzanmaktadır. Topoğrafyanın imkan verdiği ölçüde Harşit Çayı'nın sol sahilinde de yerleşim görülmektedir. Şehir merkezinin en yüksek 1952 m yüksekliğindeki Kuşakkaya Tepesi'dir.

İklim ve bitki örtüsü

Gümüşhane şehri Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Türkiye'de Karasal ikliminin etkisi altındadır ancak Gümüşhane'nin bazı kesimlerinde Doğu Anadolu Bölgesi ile Karadeniz bölümü arasında bir geçiş teşkil etmektedir. Bunun nedeni ise, Yüksek Zigana duvarları Doğu Anadolu Bölgesinin şiddetli soğuklarının gelmesini engellemesidir.


Gümüşhane Dağlarında kayın, meşe, ladin, köknar ve sarıçam ağaçlarından oluşan ormanlarla kaplıdır.

Nüfus

Ekonomi

Gümüşhane şehrinin ekonomisi il merkezi olması nedeniyle ağırlıklı olarak hizmet sektörü ve ticarete dayanmaktadır. Tarım arazi azlığı nedeniyle kısıtlı alanlarda yapılmakla birlikte tarımsal faaliyet olarak geçmiş yıllardan beri devam eden meyve yetiştiriciliği ön plandadır. Özellikle Harşit Vadisi'nin tabanında çeşitli meyve bahçeleri vardır. Ticari faaliyet olarak şehirde çok sayıda bulunan pestil ve köme işletmeleri ön plandadır. Bununla birlikte kuşburnu marmelatı ve meyve suyu üreten işletmelerde bulunmaktadır.

Spor

Profesyonel liglerde yer alan Gümüşhanespor, 3. Ligde yer almaktadır. Ayrıca Bayanlar Voleybol 3. liginde Gümüşhane Gençlerbirliği mücadele etmektedir. Şehir merkezinde bir adet futbol stadyumu, bir adet de kapalı spor salonu bulunmaktadır.

Eğitim

Gümüşhane Üniversitesi, 2008 yılında Gümüşhane'de Devlet Üniversitesi olarak kurulmuştur. Gümüşhane Üniversitesinin çeşitli fakülteleri bulunmaktadır. Genelde mühendislik ağırlıklı yan bilim dallarında öğrenim gören öğrencileri vardır. Ayrıca Kelkit, Şiran ve Kürtün'de yüksekokul bulunmaktadır. Gümüşhane Üniversitesi 2013 yılında 10 bine yakın öğrenciye eğitim imkânı tanımaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Daniel Palladino

Daniel Palladino, Amerikalı bir televizyon yapımcısı, senarist ve yönetmendir. En çok yönetmenliğini yaptığı The Marvelous Mrs.Maisel (2017-günümüz) ile tanınır. Bu dizi ona bir WGA Ödülü, iki PGA Ödülü ve dört Primetime Emmy Ödülü kazandırmıştır.

Kaynakça

Sampdoria

U.C. Sampdoria ya da bilinen kısa adıyla Sampdoria, Cenova merkezli İtalyan futbol kulübü.

Tarihçe

1891 yılında kurulan Sampierdarenese ile 1895 yılında kurulan Andrea Doria adlı iki takımın 12 Ağustos 1946 tarihinde Cenova'da birleşmesiyle oluşmuş ve tam adını "Unione Calcio Sampdoria" olarak belirlemiştir. Asıl renkleri mavi-beyaz ve kırmızı-siyahtır. Bunun nedeni de bu renklerin birleşen iki kulübün renkleri olmasıdır. Cenova şehrinin takımlarından biri olan Sampdoria, maçlarını 41,917 kişilik Luigi Ferraris Stadyumu'nda oynar. Mavi-beyazlı ekip altın çağlarını yaşadığı 1990-91 sezonunda Serie A şampiyonu olmuş, ertesi yılda UEFA Şampiyonlar Ligi'nde final oynamıştır. Fakat normal süresi 0-0 biten maçta uzatmalarda gol yiyerek Barcelona'ya kaybetmiştir. 2010-11 sezonunda ise Serie A'yı 18. tamamlayarak Serie B'ye düşmüştür. Ertesi sezon ise tekrar Serie A'ya yükselmeyi başarmıştır.

Güncel kadro

11 Ocak 2021 itibarıyla

Başarıları

Ulusal Başarıları

Serie A

  • Şampiyon (1): 1990-91

Serie B

  • Şampiyon (1): 1966-67

Coppa Italia

  • Şampiyon (4): 1984-85, 1987-88, 1988-89, 1993-94
  • Finalist (3): 1985–86, 1990–91, 2008–09

Supercoppa Italiana

  • Şampiyon (1): 1991
  • Finalist (3): 1988, 1989, 1994

Avrupa Başarıları

Kupa Galipleri Kupası

  • Şampiyon (1): 1989-90
  • Finalist (1): 1988–89

Intertoto Kupası

  • Şampiyon (1): 2007

Şampiyonlar Ligi

  • Finalist (1): 1991-92

Ayrıca bakınız

  • Derby della Lanterna

Kaynakça

Dış bağlantılar

  • Resmî site17 Şubat 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.